روان خوار گيرم ببندم ميان * بدين تيره‌شب همچو شير ژيان بيايم بدين راى « 1 » با تو به راه * سرى « 2 » پر ز كينه دلى « 3 » كينه‌خواه بدان لشكر شاه توران شويم * به كردار ارغنده « 4 » شيران شويم ببينيم تا چون توان كرد كار * كه تا رسته گردند هردو سوار بگفت اين و از رخش آمد به زير * ببستش « 5 » ميان را چو شير دلير ز رستم چو گستهم اين بشنويد * سرشكش ز ديده به رخ برچكيد بدان كار رستم ببستش « 6 » ميان * ابا گستهم شاه گندآوران بر آيين تركان جهان « 7 » پهلوان * بيامد بدان جاى « 8 » روشن‌روان كمان كيانى به بازو فكند * به بند كمر بر زدش « 9 » تير چند به دست اندرون گرزهء گاوسار * بدان‌سان كه باشند مردان كار « 10 » به خسرو چنين گفت پس پهلوان * كه شاها انوشه بَدى « 11 » جاودان ! كه من بنده « 12 » از فرّ و از بخت تو * به پروين رسانم سر تخت تو اگرشان نكشته‌ست افراسياب * به چنگ نهنگ اندرند اندر آب « 13 » وگر « 14 » چون ستاره به گردون برند * وگر چو نهنگان به بحر اندرند « 15 » بيارم بر تو به كردار باد * برفتند از آنجاى پيروز « 16 » و شاد « 17 »

--> ( 1 ) . ن : راه . ( 2 ) . ن : سر . ( 3 ) . ن : دل . ( 4 ) . ن : غرنده . ( 5 ) . ن : ببسته . ( 6 ) . ن : ببسته . ( 7 ) . ن : آن . ( 8 ) . ن : بياراست شادان و ، پس از اين بيت افزوده است : چو پوشيد جامه سپهدار شاه * بيامد دمان تا به نزديك گاه . ( 9 ) . ن : زده . ( 10 ) . ن : باشد گو نامدار . ( 11 ) . ن : بزى . ( 12 ) . ن : امشب من . ( 13 ) . ن : بيت را ندارد . ( 14 ) . ن : اگر . ( 15 ) . ن : به جيحون درند . ( 16 ) . در « ك » واژهء « پيروز » ، پاك شده است و فقط « وزشاد » باقى مانده است . ( 17 ) . ن : وز آن‌جا روان شد دلى پر ز داد .